دوم پادشاهان ۳:۱۹-۲۷
۱۹
و تمامی شهرهای حصاردار و همۀ شهرهای بهترین رامنهدم خواهید ساخت و همۀ درختان نیكو را قطع خواهید نمود و جمیع چشمه‌های آب را خواهید بست و هر قطعه زمین نیكو را با سنگها خراب خواهید كرد.»
۲۰
و بامدادان در وقت گذرانیدن هدیه، اینك آب از راه اَدوم آمد و آن زمین را از آب پر ساخت.
۲۱
و چون تمامی موآبیان شنیده بودند كه پادشاهان برای مقاتلۀ ایشان برمی‌آیند، هر كه به اَسلاح جنگ مسلّح می‌شد و هركه بالاتر از آن بود، جمع شدند و به سرحدّ خود اقامت كردند.
۲۲
پس بامدادان چون برخاستند و آفتاب بر آن آب تابید، موآبیان از آن طرف، آب را مثل خون سرخ دیدند،
۲۳
و گفتند: «این خون است، پادشاهان البته مقاتله كرده، یكدیگر را كشته‌اند؛ پس حال ای موآبیان به غنیمت بشتابید.»
۲۴
اما چون به لشكرگاه اسرائیل رسیدند، اسرائیلیان برخاسته، موآبیان را شكست دادند كه از حضور ایشان منهزم شدند، و به زمین ایشان داخل شده، موآبیان را می‌كشتند.
۲۵
و شهرها را منهدم ساختند و بر هر قطعۀ زمین هركس سنگ خود را انداخته، آن را پر كردند و تمام چشمه‌های آب را مسدود ساختند، و تمامی درختان خوب را قطع نمودند. لكن سنگهای قیرحارَسَت را در آن واگذاشتند و فلاخن‌اندازان آن را احاطه كرده، زدند.
۲۶
و چون پادشاه موآب دید كه جنگ بر او سخت شد، هفتصد نفر شمشیرزن گرفت كه تا نزد پادشاه اَدوم را بشكافند، اما نتوانستند.
۲۷
پس پسر نخست‌زادۀ خود را كه به جایش می‌بایست سلطنت نماید، گرفته، او را بر حصار به جهت قربانی سوختنی گذرانید. و غیظ عظیمی بر اسرائیل پدید آمد. پس از نزد وی روانه شده، به زمین خود مراجعت كردند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی