دعا با روح و ذهن

اول قرنتیان ۱۴:۱۳-۱۹

۱۳

بنابراین کسی که به زبانی سخن می‌گوید، دعا بکند تا ترجمه نماید.

۱۴

زیرا اگر به زبانی دعا کنم، روح من دعا می‌کند لکن عقل من برخوردار نمی‌شود.

۱۵

پس مقصود چیست؟ به روح دعا خواهم کرد و به عقل نیز دعا خواهم نمود؛ به روح سرود خواهم خواند و به عقل نیز خواهم خواند.

۱۶

زیرا اگر در روح تبرّک می‌خوانی، چگونه آن کسی که به مَنْزِلَتِ اُمّی است، به شکر تو آمین گوید و حال آنکه نمی‌فهمد چه می‌گویی؟

۱۷

زیرا تو البتّه خوب شکر می‌کنی، لکن آن دیگر بنا نمی‌شود.

۱۸

خدا را شکر می‌کنم که زیادتر از همهٔٔ شما به زبانها حرف می‌زنم.

۱۹

لکن در کلیسا بیشتر می‌پسندم که پنج کلمه به عقل خود گویم تا دیگران را نیز تعلیم دهم از آنکه هزاران کلمه به زبان بگویم.