- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Sower
آیات کلیدی کتاب مقدس
آنانی که با اشکها میکارند، با ترنّم درو خواهند نمود.
شریر اجرت فریبنده تحصیل میكند، اما كارنده عدالت مزد حقیقی را.
آنكه به باد نگاه میكند، نخواهد كِشت و آنكه به ابرها نظر نماید، نخواهد دروید.
آیا بعد از آنكه رویش را هموار كرد، گشنیز را نمیپاشد و زیره را نمیافشاند و گندم را در شیارها و جو را در جای معین و ذرّت را در حدودش نمیگذارد؟
خوشابحال شما كه بر همه آبها تخم میكارید و پایهای گاو و الاغ را رها میسازید.
به درستی كه باد را كاشتند، پس گردباد را خواهند دروید. آن را محصول نیست و خوشههایش آرد نخواهد داد و اگر هم بدهد، غریبان آن را خواهند بلعید.
برای خود به عدالت بكارید و به حسب رحمت درو نمایید و زمین ناكاشته را برای خود خیش بزنید زیرا كه وقت است كه خداوند را بطلبید تا بیاید و بر شما عدالت را بباراند.
و معانی بسیار به مَثَلها برای ایشان گفت، وقتی برزگری بجهت پاشیدنِ تخم بیرون شد.
و چون تخم میپاشید، قدری در راه افتاد و مُرغان آمده، آن را خوردند.
و بعضی بر سنگلاخ جایی که خاک زیاد نداشت افتاده، بزودی سبز شد، چونکه زمین عمق نداشت،
و چون آفتاب برآمد بسوخت و چون ریشه نداشت خشکید.
و بعضی در میان خارها ریخته شد و خارها نمّو کرده، آن را خفه نمود.
و برخی در زمین نیکو کاشته شده، بار آورد، بعضی صد و بعضی شصت و بعضی سی.
گوش گیرید! اینک، برزگری بجهت تخم پاشی بیرون رفت.
و چون تخم میپاشید، قدری بر راه ریخته شده، مرغان هوا آمده آنها را برچیدند.
و پارهای بر سنگلاخ پاشیده شد، در جایی که خاک بسیار نبود. پس چون که زمین عمق نداشت به زودی رویید،
و چون آفتاب برآمد، سوخته شد و از آنرو که ریشه نداشت خشکید.
و قدری در میان خارها ریخته شد و خارها نمّو کرده، آن را خفه نمود که ثمری نیاورد.
و مابقی در زمین نیکو افتاد و حاصل پیدانمود که رویید و نمّو کرد و بارآورد، بعضی سی و بعضی شصت و بعضی صد.
پس گفت، هر که گوش شنوا دارد، بشنود!
و چون به خلوت شد، رفقای او با آن دوازده شرح این مَثَل را از او پرسیدند.
به ایشان گفت، به شما دانستن سرّ ملکوت خدا عطا شده، امّا به آنانی که بیرونند، همهچیز به مثلها میشود،
تا نگران شده بنگرند و نبینند و شنوا شده بشنوند و نفهمند، مبادا بازگشت کرده گناهان ایشان آمرزیده شود.
و بدیشان گفت، آیا این مثل را نفهمیدهاید؟ پس چگونه سایر مثلها را خواهید فهمید؟
برزگر کلام را میکارد.