آیات کتاب مقدس دربارهٔ Consolation Under Affliction: To those deserted by friends

چون پدر و مادرم مرا ترک کنند، آنگاه خداوند مرا برمی‌دارد.

و آن دوست خالص من که بر او اعتماد می‌داشتم که نان مرا نیز می‌خورْد، پاشنهٔ خود را بر من بلند کرد.

و امّا تو ای خداوند بر من رحم فرموده، مرا برپا بدار تا مجازات بدیشان رسانم.

از این می‌دانم که در من رغبت داری زیرا که دشمنم بر من فخر نمی‌نماید.

و مرا به‌سبب کمالم مستحکم نموده‌ای و مرا به حضور خویش دائماً قائِم خواهی نمود.

شما را یتیم نمی‌گذارم نزد شما می‌آیم.

اگر جهان شما را دشمن دارد، بدانید که پیشتر از شما مرا دشمن داشته است.

اگر از جهان می‌بودید، جهان خاصّان خود را دوست می‌داشت. لکن چونکه از جهان نیستید بلکه من شما را از جهان برگزیده‌ام، از این سبب جهان با شما دشمنی می‌کند.