آیات کتاب مقدس دربارهٔ Anointing

بندهٔ خود داود را یافتم و او را به روغن مقدّس خود مسح کردم.

که دست من با او استوار خواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهد گردانید.

دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید.

و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که از او نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.

زنی با شیشهای عطر گرانبها نزد او آمده، چون بنشست بر سر وی ریخت.

امّا شاگردانش چون این را دیدند، غضب نموده، گفتند، چرا این اسراف شده است؟

زیرا ممکن بود این عطر به قیمت گران فروخته و به فقرا داده شود.

عیسی این را درک کرده، بدیشان گفت، چرا بدین زن زحمت می‌دهید؟ زیرا کار نیکو به من کرده است.

زیرا که فقرا را همیشه نزد خود دارید امّا مرا همیشه ندارید.

و این زن که این عطر را بر بدنم مالید، بجهت دفن من کرده است.

که ناگاه زنی که در آن شهر گناهکار بود، چون شنید که در خانهٔ فریسی به غذا نشسته است، شیشهای از عطر آورده،

در پشت سر او نزد پایهایش گریان بایستاد و شروع کرد به شستن پایهای او به اشک خود و خشکانیدن آنها به موی سر خود و پایهای وی را بوسیده آنها را به عطر تدهین کرد.

آنگاه مریم رطلی از عطرِ سنبلِ خالصِ گرانبها گرفته، پایهای عیسی را تدهین کرد و پایهای او را از مویهای خود خشکانید، چنانکه خانه از بوی عطر پر شد.

پس یکی از شاگردان او یعنی یهودای اسخریوطی، پسر شمعون که تسلیم کننده وی بود، گفت،

برای چه این عطر به سیصد دینار فروخته نشد تا به فقرا داده شود؟

و این را نه از آنرو گفت که پروای فقرا می‌داشت، بلکه از آنرو که دزد بود و خریطه در حوالهٔ او و از آنچه در آن انداخته می‌شد برمی‌داشت.

عیسی گفت، او را واگذار زیرا که بجهت روز تکفین من این را نگاه داشته‌است.