Polski

Psalmów 90

Bóg, wieczne schronienie nasze 1–2

1
Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie, ty byłeś naszą ucieczką z pokolenia na pokolenie.
2
Zanim zrodziły się góry, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki ty jesteś Bogiem.

Krótkość życia ludzkiego 3–6

3
Obracasz człowieka w proch i mówisz: Wracajcie, synowie ludzcy.
4
Tysiąc lat bowiem w twoich oczach jest jak dzień wczorajszy, który minął, i jak straż nocna.
5
Porywasz ich jakby powodzią, są jak sen i jak trawa, która rośnie o poranku.
6
Rano kwitnie i rośnie, a wieczorem zostaje skoszona i usycha.

Śmiertelność jako skutek grzechu 7–11

7
Giniemy bowiem od twego gniewu i jesteśmy przerażeni twoją zapalczywością.
8
Położyłeś przed sobą nasze nieprawości, nasze skryte grzechy w świetle twego oblicza.
9
Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie.
10
Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.
11
Któż zna srogość twego gniewu? Albo kto, bojąc się ciebie, zna twoją zapalczywość?

Modlitwa o mądrość i miłosierdzie 12–17

12
Naucz nas liczyć nasze dni, abyśmy przywiedli serce do mądrości.
13
Powróć, PANIE. Jak długo jeszcze? Zlituj się nad swymi sługami.
14
Nasyć nas z rana twoim miłosierdziem, abyśmy mogli się cieszyć i radować przez wszystkie nasze dni.
15
Spraw nam radość według dni, w których nas trapiłeś; według lat, w których zaznaliśmy zła.
16
Niech się ukaże twoim sługom twoje dzieło, a twoja chwała ich synom.
17
Niech dobroć PANA, naszego Boga, będzie z nami; i utwierdź wśród nas dzieło naszych rąk; utwierdź dzieło naszych rąk!

Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0