Psalmów 41

Błogosławieństwo miłosiernych dla utrapionych 1–3

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Błogosławiony, kto zważa na ubogiego, PAN go wybawi w dniu niedoli.

PAN będzie go strzegł, zachowa przy życiu, będzie mu błogosławił na ziemi i nie wyda go na pastwę jego wrogów.

PAN pokrzepi go na łożu boleści, w czasie choroby poprawi całe jego posłanie.

Powiedziałem: PANIE, zmiłuj się nade mną, uzdrów moją duszę, bo zgrzeszyłem przeciwko tobie.

Moi wrogowie źle o mnie mówią: Kiedy on umrze i zginie jego imię?

Jeśli któryś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie; w swoim sercu gromadzi nieprawość, a gdy wychodzi, rozpowiada.

Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepczą wspólnie przeciwko mnie, przeciwko mnie obmyślają zło;

Mówiąc: Spadła na niego złośliwa zaraza, położył się i już nie wstanie.

Nawet mój przyjaciel, któremu ufałem, który jadł mój chleb, podniósł przeciwko mnie piętę.

Ale ty, PANIE, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, abym im odpłacił.

Po tym poznam, że mnie sobie upodobałeś, że mój wróg nie będzie triumfował nade mną.

Ty zaś wesprzesz mnie ze względu na moją uczciwość i na wieki postawisz mnie przed swoim obliczem.

Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków aż na wieki. Amen, amen.