Polski

Psalmów146

Wezwanie do chwały i dożywotnie oddanie

1
Halleluja.
2
Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

Niebezpieczeństwo ufania śmiertelnym

3
Nie ufajcie w książętach, ani w żadnym synu ludzkim, w którym nie masz wybawienia.
4
Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

Szczęście pokładających ufność w Bogu Stwórcy

5
Błogosławiony, którego Bóg Jakóbowy jest pomocnikiem, którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego;
6
Który uczynił niebo, i ziemię, morze, i wszystko, co w nich jest, który przestrzega prawdy aż na wieki;

Czynna troska Boga o uciśnionych

7
Który czyni sprawiedliwość ukrzywdzonym, i daje chleb zgłodniałym; Pan rozwiązuje więźniów.
8
Pan otwiera oczy ślepych; Pan podnosi upadłych; Pan miłuje sprawiedliwych.
9
Pan strzeże przychodniów, sierotce i wdowie pomaga; ale drogę niepobożnych podwraca.
10
Pan będzie królował na wieki; Bóg twój, o Syonie! od narodu do narodu. Halleluja.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options