مزامیر ۴۶ - فارسی · OPV

۱

{برای سالار مغنیان. سرود بنیقورح برعلاموت} خدا ملجا و قوّت ماست، و مددکاری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.

۲

پس نخواهیم ترسید، اگر چه جهان مبدل گردد و کوه‌ها در قعر دریا به لرزش آید.

۳

اگر چه آبهایش آشوب کنند و به جوش آیند و کوه‌ها از سرکشیِ آن متزلزل گردند، سِلاه.

۴

نهری است که شعبه‌هایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد و مسکن قدوس حضرت اعلیٰ را.

۵

خدا در وسط اوست پس جنبش نخواهد خورد. خدا او را اعانت خواهد کرد در طلوع صبح.

۶

امّت‌ها نعره زدند و مملکتها متحرکگردیدند. او آواز خود را داد. پس جهان گداخته گردید.

۷

یَهُوَه صبایوت با ماست، و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما، سِلاه.

۸

بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید، که چه خرابیها در جهان پیدا نمود.

۹

او جنگها را تا اقصای جهان تسکین می‌دهد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را قطع می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند.

۱۰

بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان امّت‌ها، متعال و در جهان، متعال خواهم شد.

۱۱

یهوه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما، سِلاه.

مزامیر۴۶