مزامیر ۳ - فارسی · OPV

۱

{مزمور داود وقتی که از پسر خود ابشالوم فرار کرد} ای خداوند دشمنانم چه بسیار شده‌اند.بسیاری به ضد من برمی‌خیزند.

۲

بسیاری برای جان من می‌گویند، بجهت او در خدا خلاصی نیست. سلاه.

۳

لیکن تو ای خداوند گرداگرد من سپر هستی، جلال من و فرازندهٔ سر من.

۴

به آواز خود نزد خداوند می‌خوانم و مرا از کوه مقدّس خود اجابت می‌نماید. سلاه.

۵

و امّا من خسبیده، به خواب رفتم و بیدار شدم زیرا خداوند مرا تقویّت می‌دهد.

۶

از کرورهای مخلوق نخواهم ترسید که گرداگرد من صف بسته‌اند.

۷

ای خداوند، برخیز! ای خدای من، مرا برهان! زیرا بر رخسار همهٔٔ دشمنانم زدی؛ دندانهای شریران را شکستی.

۸

نجات از آن خداوند است و برکت تو بر قوم تو می‌باشد. سلاه.

مزامیر۳