فارسی

مزامیر ۱۳۰

فریاد از اعماق ۱–۲

۱
{سرود درجات} ای خداوند از عمق‌ها نزد تو فریاد برآوردم.
۲
ای خداوند! آواز مرا بشنو و گوشهای تو به آواز تضرّع من ملتفت شود.

آمرزش بنیاد امید است ۳–۴

۳
ای یاه، اگر گناهان را به نظر آوری، کیست ای خداوند که به حضور تو بایستد؟
۴
لیکن مغفرت نزد توست تا از تو بترسند.

انتظار صبورانه برای کلام خدا ۵–۶

۵
منتظر خداوند هستم. جان من منتظر است و به کلام او امیدوارم.
۶
جان من منتظر خداوند است، زیاده از منتظران صبح؛ بلی زیاده از منتظران صبح.

امید و فدیه برای اسرائیل ۷–۸

۷
اسرائیل برای خداوند امیدوار باشند زیرا که رحمت نزد خداوند است و نزد اوست نجات فراوان.
۸
و او اسرائیل را فدیه خواهد داد، از جمیع گناهان وی.

متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی