مزامیر ۱۳۰ - فارسی · OPV

۱

{سرود درجات} ای خداوند از عمق‌ها نزد تو فریاد برآوردم.

۲

ای خداوند! آواز مرا بشنو و گوشهای تو به آواز تضرّع من ملتفت شود.

۳

ای یاه، اگر گناهان را به نظر آوری، کیست ای خداوند که به حضور تو بایستد؟

۴

لیکن مغفرت نزد توست تا از تو بترسند.

۵

منتظر خداوند هستم. جان من منتظر است و به کلام او امیدوارم.

۶

جان من منتظر خداوند است، زیاده از منتظران صبح؛ بلی زیاده از منتظران صبح.

۷

اسرائیل برای خداوند امیدوار باشند زیرا که رحمت نزد خداوند است و نزد اوست نجات فراوان.

۸

و او اسرائیل را فدیه خواهد داد، از جمیع گناهان وی.

مزامیر۱۳۰