TRV
ایوب۱۱
Listen to this chapter
0:00
0:00
۱
و صُوفَرِ نَعْماتی در جواب گفت:
۲
«آیا به كثرت سخنان جواب نباید داد و مرد پرگو عادل شمرده شود؟
۳
آیا بیهودهگویی تو مردمان را ساكت كند و یا سُخریه كنی و كسی تو را خجل نسازد؟
۴
و میگویی تعلیم من پاك است،و من در نظر تو بیگناه هستم.
۵
و لیكن كاشكه خدا سخن بگوید و لبهای خود را بر تو بگشاید،
۶
و اسرار حكمت را برای تو بیان كند. زیرا كه در ماهیت خود دو طرف دارد. پس بدان كه خدا كمتر از گناهانت تو را سزا داده است.
۷
آیا عمقهای خدا را میتوانی دریافت نمود؟ یا به كُنه قادر مطلق توانی رسید؟
۸
مثل بلندیهای آسمان است؛ چه خواهی كرد؟ گودتر از هاویه است؛ چه توانی دانست؟
۹
پیمایش آن از جهان طویلتر و از دریا پهنتر است.
۱۰
اگر سخت بگیرد و حبس نماید و به محاكمه دعوت كند، كیست كه او را ممانعت نماید؟
۱۱
زیرا كه بطالت مردم را میداند و شرارت را میبیند اگرچه در آن تأمّل نكند.
۱۲
و مرد جاهل آنوقت فهیم میشود كه بچّه خرِ وحشی، انسان متولّد شود.
۱۳
اگر تو دل خود را راست سازی و دستهای خود را بسوی او دراز كنی،
۱۴
اگر در دست تو شرارت باشد، آن را از خود دور كن، و بیانصافی در خیمههای تو ساكن نشود.
۱۵
پس یقیناً روی خود را بیعیب برخواهی افراشت، و مستحكم شده، نخواهی ترسید.
۱۶
زیرا كه مشقّت خود را فراموش خواهی كرد، و آن را مثل آبِ رفته به یاد خواهی آورد،
۱۷
و روزگار تو از وقت ظهر روشنتر خواهد شد، و اگرچه تاریكی باشد، مثل صبح خواهد گشت.
۱۸
و مطمئن خواهی بود چونكه امید داری، و اطراف خود را تجسّس نموده، ایمن خواهی خوابید.
۱۹
و خواهی خوابید و ترساننـدهای نخواهـد بـود، و بسـیاری تـو را تملّق خواهند نمود.
۲۰
لیكن چشمان شریران كاهیـده میشـود و ملجـای ایشـان از ایشـان نابـود میگردد و امید ایشان جان كندن ایشان است.»
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Options
Study Note