Wersety biblijne o The Call of God: Rejection by God

Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,

Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.