Skip to content

Wersety biblijne o Sadducees: Persecute the apostles

20 wersetów · 4 aspektów

Wersety o Persecute the apostles

  1. A gdy to oni mówili do ludu, nadeszli ich kapłani i hetmani kościelni, i Saduceuszowie.

  2. Obrażając się, iż uczyli lud, a opowiadali w Jezusie powstanie od umarłych.

  3. I wrzucili na nie ręce, a podali je do więzienia aż do jutra; bo już był wieczór.

  4. Tedy powstawszy najwyższy kapłan i wszyscy, którzy z nim byli, którzy byli z sekty Saduceuszów, napełnieni są zazdrością;

  5. I targnęli się rękoma na Apostoły i podali je do więzienia pospolitego.

  6. Ale Anioł Pański w nocy otworzył drzwi u więzienia, a wywiódłszy je rzekł:

  7. Idźcież, a stawiwszy się, mówcie do ludu w kościele wszystkie słowa tego żywota.

  8. Tedy oni usłyszawszy to, weszli na świtaniu do kościoła i uczyli. A przyszedłszy najwyższy kapłan i którzy z nim byli, zwołali radę i wszystkie starsze synów Izraelskich, i posłali do więzienia, aby byli przywiedzieni.

  9. A gdy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu, co wróciwszy się, oznajmili, mówiąc:

  10. Więzienieć wprawdzie znaleźliśmy zamknione ze wszelką pilnością i stróże na dworze przede drzwiami stojące, lecz otworzywszy, żadnegośmy w niem nie znaleźli.

  11. A gdy te słowa usłyszeli i najwyższy kapłan, i hetman kościelny, i przedniejsi kapłani wątpili o nich, co by to było.

  12. A przyszedłszy ktoś, oznajmił im, mówiąc: Oto mężowie, któreście podali do więzienia, stoją w kościele, a uczą lud.

  13. Tedy poszedł hetman z sługami i przywiódł je bez gwałtu; (bo się ludu bali, aby nie byli ukamionowani.)

  14. A przywiódłszy je, stawili je przed radą; i pytał ich najwyższy kapłan, mówiąc:

  15. Izaliśmy wam surowo nie zakazali, abyście w tem imieniu nie uczyli? A oto napełniliście Jeruzalem nauką waszą i chcecie na nas wprowadzić krew człowieka tego.

  16. Tedy odpowiadając Piotr i Apostołowie, rzekli: Więcej trzeba słuchać Boga, niż ludzi.

  17. Bóg on ojców naszych wzbudził Jezusa, któregoście wy zabili, zawiesiwszy na drzewie.

  18. Tego Bóg za książęcia i zbawiciela wywyższył prawicą swoją, aby dana była ludowi Izraelskiemu pokuta i odpuszczenie grzechów.

  19. A my jesteśmy świadkami jego w tem, co mówimy, także i Duch Święty, którego dał Bóg tym, którzy mu są posłuszni.

  20. A oni to słysząc, pukali się i radzili o tem, jakoby je zgładzić.