Skip to content

Wersety biblijne o Prodigal Son

22 wersetów

Kluczowe wersety biblijne

  1. Nadto rzekł: Człowiek niektóry miał dwóch synów,

  2. I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze! daj mi dział majętności na mię przypadający. I rozdzielił im majętność.

  3. A po niewielu dniach, zebrawszy wszystko on młodszy syn, odjechał w daleką krainę, i rozproszył tam majętność swoję, żyjąc rozpustnie.

  4. A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć.

  5. A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie.

  6. I żądał napełnić brzuch swój młótem, które jadały świnie; ale mu nikt nie dawał.

  7. Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę!

  8. Wstawszy tedy, pójdę do ojca mego i rzekę mu: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą.

  9. I nie jestem godzien więcej być nazywany synem twoim, uczyń mię jako jednego z najemników twoich.

  10. Tedy wstawszy, szedł do ojca swego. A gdy on jeszcze był opodal, ujrzał go ojciec jego, i użaliwszy się go, przybieżał, a padłszy na szyję jego, pocałował go.

  11. I rzekł mu syn: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą, i jużem nie jest godzien, abym był nazywany synem twoim.

  12. Rzekł tedy ojciec do sług swoich: Przynieście onę przednią szatę, a obleczcie go, i dajcie pierścień na rękę jego, i obuwie na nogi jego.

  13. A przywiódłszy ono tłuste cielę, zabijcie, a jedząc bądźmy weseli.

  14. Albowiem ten syn mój umarł był, a zasię ożył; zginął był, i znaleziony jest; i poczęli się weselić.

  15. Ale starszy syn jego był na polu; a gdy przychodząc przybliżył się ku domowi, usłyszał muzykę i tańce;

  16. A zawoławszy jednego z sług, pytał, co by to było.

  17. A on mu powiedział: Brat twój przyszedł, i zabił ojciec twój ono tłuste cielę, iż go zdrowego dostał.

  18. I rozgniewał się, a nie chciał wnijść; ale ojciec jego wyszedłszy prosił go.

  19. A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto przez tak wiele lat służę tobie, a nigdym nie przestąpił przykazania twego; wszakżeś mi nigdy nie dał koźlęcia, abym się z przyjacioły moimi weselił.

  20. Ale gdy ten syn twój, który pożarł majętność twoję z wszetecznicami, przyszedł, zabiłeś mu ono tłuste cielę.

  21. A on mu rzekł; Synu! tyś zawsze ze mną, a wszystkie dobra moje twoje są.

  22. Lecz trzeba było weselić się i radować, że ten brat twój umarł był, a zasię ożył, i zginął był a znaleziony jest.