เจ้าภาพตระหนี่และหูของคนโง่

สุภาษิต ๒๓:๖-๙

๖

อย่ากินอาหารของคนที่ตระหนี่ อย่าปรารถนาของโอชะของเขา

๗

เพราะเขาคิดในใจอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น เขาพูดกับเจ้าว่า "จงกินและดื่มเถิด" แต่ใจของเขามิได้อยู่กับเจ้า

๘

เจ้าจะต้องสำรอกอาหารซึ่งเจ้าได้กินเข้าไปนั้น และเสียถ้อยคำแช่มชื่นของเจ้าเสียเปล่าๆ

๙

อย่าพูดให้คนโง่ได้ยิน เพราะเขาจะดูหมิ่นปัญญาแห่งถ้อยคำของเจ้า

Reading style