สุภาษิต ๒๓:๒-๘

๒

ถ้าเจ้าเป็นคนตะกละ เจ้าจงจ่อมีดไว้ที่คอของเจ้า

๓

อย่าปรารถนาของโอชะของท่าน เพราะมันเป็นอาหารที่หลอกลวง

๔

อย่าทำงานเพื่อมั่งมี จงเลิกพึ่งสติปัญญาของตนเอง

๕

เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีกแน่นอนทีเดียว มันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี

๖

อย่ากินอาหารของคนที่ตระหนี่ อย่าปรารถนาของโอชะของเขา

๗

เพราะเขาคิดในใจอย่างไร เขาก็เป็นอย่างนั้น เขาพูดกับเจ้าว่า "จงกินและดื่มเถิด" แต่ใจของเขามิได้อยู่กับเจ้า

๘

เจ้าจะต้องสำรอกอาหารซึ่งเจ้าได้กินเข้าไปนั้น และเสียถ้อยคำแช่มชื่นของเจ้าเสียเปล่าๆ