ข้ามไปยังเนื้อหา
สุภาษิต ๑๒:๔-๗

ความซื่อตรงแห่งอุปนิสัยและครัวเรือน

สุภาษิต ๑๒:๔-๗
ภรรยาดีเป็นมงกุฎของสามีตน แต่นางผู้ที่นำความอับอายมาก็เหมือนความเปื่อยเน่าในกระดูกสามี
ความคิดของคนชอบธรรมนั้นยุติธรรม แต่คำหารือของคนชั่วร้ายนั้นหลอกลวง
ถ้อยคำของคนชั่วร้ายหมอบคอยเอาโลหิต แต่ปากของคนเที่ยงธรรมจะช่วยคนให้รอดพ้น
คนชั่วร้ายคว่ำแล้วและไม่มีอีก แต่เรือนของคนชอบธรรมยังดำรงอยู่
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options