Psalmet 90:1-12
1
O Zot, ti ke qenë për ne një strehë brez pas brezi.
2
Para se të kishin lindur malet dhe para se ti të kishe formuar tokën dhe botën, madje nga mot dhe përjetë ti je Perëndia.
3
Ti e kthen njeriun në pluhur dhe thua: "Kthehuni, o bij të njerëzve".
4
Sepse një mijë vjet në sytë e tu janë si dita e djeshme që ka kaluar, ose sikur të gdhish një natë.
5
Ti i përlan si një përmbytje. Ato janë si një ëndërr, janë si barr që gjelbëron në mëngjes.
6
Në mëngjes ai lulëzon dhe gjelbëron, në mbrëmje kositet dhe thahet.
7
Sepse jemi të konsumuar nga zemërimi yt dhe jemi të tmerruar nga tërbimi yt.
8
Ti i vë fajet tona para teje, mëkatet tona të fshehta në dritën e fytyrës sate.
9
Sepse tërë ditët tona zhduken në zemërimin tënd; ne po i mbarojmë vitet tona si një psherëtimë.
10
Ditët e viteve tona shkojnë deri në shtatëdhjetë vjet dhe për më të fortët në tetëdhjetë, por ajo që përbën krenarinë e tyre nuk është veçse mundim dhe dëshirë për t'u dukur, sepse kalon me të shpejtë dhe ne fluturojmë tutje.
11
Kush e njeh forcën e zemërimit tënd dhe mërinë tënde sipas frikës që duhet pasur prej teje?
12
Na mëso, pra, të numërojmë ditët tona për të pasur një zemër të urtë.
Settings