Psalmet 22:10-22
10
Unë u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Perëndia im qysh nga barku i nënes sime.
11
Mos u largo nga unë, sepse ankthi është i afërt, dhe nuk ka asnjë që të më ndihmojë.
12
Dema të mëdhenj më kanë rrethuar, dema të fuqishëm të Bashanit më rrinë përqark;
13
ata hapin gojën e tyre kundër meje, si një luan grabitqar që vrumbullit.
14
Më derdhin si ujë dhe tërë kockat e mia janë të ndrydhura; zemra ime është si dylli që shkrihet në mes të zorrëve të mia.
15
Forca ime është tharë si një enë balte dhe gjuha ime është ngjitur te qiellza; ti më ke vënë në pluhurin e vdekjes.
16
Sepse qentë më kanë rrethuar, një grup keqbërësish më rri rrotull; më kanë shpuar duart dhe këmbët.
17
Unë mund t'i numëroj gjithë kockat e mia; ato më shikojnë dhe më këqyrin.
18
Ndajnë midis tyre rrobat e mia dhe hedhin në short tunikën time.
19
Por ti, o Zot, mos u largo; ti që je forca ime, nxito të më ndihmosh.
20
Çliroje jetën time nga shpata, jetën time të vetme nga këmba e qenit.
21
Shpëtomë nga gryka e luanit dhe nga brirët e buajve. Ti m'u përgjigje.
22
Unë do t'u njoftoj emrin tënd vëllezërve të mi, do të të lëvdoj në mes të kuvendit.
Settings