TRV
Psalmów 41:4-9
4
Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.
5
Jam rzekł: Panie! zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję, bom tobie zgrzeszył.
6
Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego?
7
Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.
8
Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,
9
Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.
Settings