Jana 11:11-29

To powiedział, a potem dodał: Łazarz, nasz przyjaciel, śpi, ale idę, aby obudzić go ze snu.

Wtedy jego uczniowie powiedzieli: Panie, jeśli śpi, będzie zdrowy.

Ale Jezus mówił o jego śmierci, lecz oni myśleli, że mówił o zaśnięciu zwykłym snem.

Wówczas Jezus powiedział im otwarcie: Łazarz umarł.

I ze względu na was raduję się, że mnie tam nie było, abyście uwierzyli. Ale chodźmy do niego.

Wtedy Tomasz, zwany Didymos, powiedział do współuczniów: Chodźmy i my, aby z nim umrzeć.

Kiedy Jezus przyszedł, zastał go już cztery dni leżącego w grobie.

A Betania była niedaleko Jerozolimy, w odległości około piętnastu stadiów.

A wielu Żydów przyszło do Marty i Marii, aby je pocieszyć po stracie brata.

Gdy Marta usłyszała, że Jezus nadchodzi, wybiegła mu naprzeciw. Ale Maria siedziała w domu.

I powiedziała Marta do Jezusa: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

Ale i teraz wiem, że Bóg da tobie, o cokolwiek go poprosisz.

Jezus jej odpowiedział: Twój brat zmartwychwstanie.

Marta mu powiedziała: Wiem, że zmartwychwstanie przy zmartwychwstaniu w dniu ostatecznym.

I powiedział do niej Jezus: Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, będzie żył.

A każdy, kto żyje i wierzy we mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to?

Odpowiedziała mu: Tak, Panie. Ja uwierzyłam, że ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym, który miał przyjść na świat.

A to powiedziawszy, poszła i potajemnie zawołała swoją siostrę Marię, i powiedziała: Jest tu Nauczyciel i woła cię.