Spór podczas święta Poświęcenia
22
Była wtedy w Jerozolimie uroczystość poświęcenia świątyni. A była zima.
23
I przechadzał się Jezus w świątyni, w przedsionku Salomona.
24
Wtedy Żydzi obstąpili go i zapytali: Jak długo będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli ty jesteś Chrystusem, powiedz nam otwarcie.
25
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie.
26
Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec, jak wam powiedziałem.
27
Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną.
28
A ja daję im życie wieczne i nigdy nie zginą ani nikt nie wydrze ich z mojej ręki.
29
Mój Ojciec, który mi je dał, większy jest od wszystkich i nikt nie może wydrzeć ich z ręki mego Ojca.
30
Ja i Ojciec jedno jesteśmy.
31
Wtedy Żydzi znowu porwali kamienie, aby go ukamienować.
32
Jezus powiedział do nich: Ukazałem wam wiele dobrych uczynków od mego Ojca. Za który z tych uczynków mnie kamienujecie?
33
Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, to znaczy, że ty, będąc człowiekiem, czynisz samego siebie Bogiem.
34
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?
35
Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone;
36
To jakże do mnie, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: Bluźnisz, bo powiedziałem: Jestem Synem Bożym?
37
Jeśli nie wykonuję dzieł mego Ojca, nie wierzcie mi.
38
A jeśli wykonuję, choćbyście mnie nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w nim.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0
Settings