Jeremijasz 17:12-18

Wyznanie i modlitwa Jeremijasza

Jeremijasz 17:12-18
12
Ale miejsce świątnicy naszej, to jest stolica chwały Najwyższego, wiecznie trwa.
13
O nadziejo Izraelska, Panie! wszyscy, którzy cię opuszczają, niech będą zawstydzeni; którzy odstępują odemnie, niech na ziemi zapisani będą; albowiem opuścili źródło wód żywych, Pana.
14
Uzdrów mię, Panie! a będę uzdrowiony: zbaw mię, a będę zbawiony; albowiemeś ty chwała moja.
15
Oto oni do mnie mówią: Gdzież jest to słowo Pańskie? Niechże już przyjdzie;
16
Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.
17
Nie bądźże mi na postrach; tyś nadzieja moja w dzień utrapienia.
18
Niech będą pochańbieni, którzy mię prześladują, a ja niech nie będę zawstydzony; niech się oni lękają, a ja niech się nie lękam; przywiedź na nich dzień utrapienia, a dwojakiem skruszeniem skrusz ich.
Czytaj cały rozdział 17
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options