गीतरत्न २:१७
आजूबाजूच्या संदर्भासह वचन १७ दाखवत आहे.
१४
डोंगराच्या कपारीत, कड्यांच्या गुप्त जागी राहणारी माझी कबुतरीण, मला तुझे मुख पाहू दे, मला तुझा स्वर ऐकू दे; कारण तुझा स्वर गोड आणि तुझा चेहरा मनोहर आहे.
१५
कोल्हे व लहान खोकडे, जे द्राक्षमळ्यांची नासधूस करतात त्यांना आमच्यासाठी पकडा, कारण आमच्या द्राक्षमळ्यात आता बहर आला आहे.
१६
माझा प्रियतम माझा, आणि मी त्याची आहे; कमळांमध्ये तो आपला कळप चारीत आहे.
१७
दिवस संपेपर्यंत आणि सावली जाईपर्यंत, खडतर पर्वतावरच्या हरिणांसारखा किंवा लहान वत्सासारखा हे प्रियतमा, माझ्याकडे परत ये.
Settings