स्तोत्रसंहिता ९०:१-६

१

परमेश्वराचे प्रिय पात्र, मोशेची एक प्रार्थना हे प्रभू, पिढ्यान् पिढ्या तुम्ही आमचे वसतिस्थान आहात.

२

पर्वत निर्माण होण्यापूर्वी, सृष्टीची घडण होण्यापूर्वी, अनादि ते अंतापर्यंत तुम्हीच परमेश्वर आहात!

३

“मर्त्य मनुष्या, मातीत परत जा” असे शब्द बोलून, मनुष्याला तुम्ही मातीत परत पाठविता.

४

हजार वर्षे ही तुम्हाला असे आहेत, जसा कालचा गेलेला एक दिवस, किंवा रात्रीचा एक प्रहर.

५

तुम्ही लोकांना झटकन मृत करून असे नाहीसे करता— जसे सकाळचे हिरवेगार कोमल गवत:

६

ते सकाळी नवीन उगवते, पण सायंकाळपर्यंत करपून जाते.