TRV
जीवनाची व्यथा व अल्पायुष्य
इय्योब ७:१-६
१
“या पृथ्वीवर मानवाला कठीण श्रम करावे लागत नाहीत का? त्यांचे दिवस हे मोलकर्यासारखे नाहीत काय?
२
जसा गुलाम उत्कंठेने संध्याकाळच्या छायेची उत्कंठेने वाट पाहतो, किंवा जसा मजूर वेतनासाठी आशा लाऊन असतो,
३
त्याचप्रमाणे मला निष्फळतेचे महिने दिले गेलेले आहेत, कष्टाच्या रात्री माझ्यासाठी नेमलेल्या आहेत.
४
मी झोपी जाण्याच्या वेळी विचार करतो, ‘उठण्यासाठी अजून किती वेळ आहे?’ रात्र काही संपतच नाही, पहाटेपर्यंत मी तळमळत असतो.
५
माझे मांस किड्यांनी व खपल्यांनी आच्छादून गेले आहे; माझी त्वचा फाटून चिघळत आहे.
६
“माझे दिवस विणकर्याच्या मागापेक्षा वेगवान आहेत, आणि ते आशेविनाच संपतात.
Settings