TRV
شعر اشعار ۲:۱۷
نمایش آیهٔ ۱۷ همراه با بافت پیرامون.
۱۴
محبوب: ای كبوتر من كه در شكافهای صخره و در ستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا كه آواز تو لذیذ و چهرهات خوشنما است.
۱۵
شغالها، شغالهای كوچك را كه تاكستانها را خراب میكنند برای ما بگیرید، زیرا كه تاكستانهای ما گل آورده است.
۱۶
محبوبه: محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها میچراند.
۱۷
ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایهها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر كوههای باتر باش.
Settings