رومیان ۸:۲۲-۲۵
۲۲
زیرا میدانیم که تمام خلقت تا الآن با هم در آه کشیدن و درد زه میباشند.
۲۳
و نه این فقط، بلکه ما نیز که نوبر روح را یافتهایم، در خود آه میکشیم در انتظار پسرخواندگی، یعنی خلاصی جسم خود.
۲۴
زیرا که به امید نجات یافتیم، لکن چون امید دیده شد، دیگر امید نیست، زیرا آنچه کسی بیند چرا دیگر در امید آن باشد؟
۲۵
امّا اگر امید چیزی را داریم که نمیبینیم، با صبر انتظار آن میکشیم.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی