هدف و نیکویی شریعت
۷
پس چه گوییم؟ آیا شریعت گناه است؟ حاشا! بلکه گناه را جز به شریعت ندانستیم. زیرا که شهوت را نمیدانستم، اگر شریعت نمیگفت که، طمع مورز.
۸
لکن گناه از حکم فرصت جسته، هر قسم طمع را در من پدید آورد، زیرا بدون شریعت گناه مرده است.
۹
و من از قبل بدون شریعت زنده میبودم؛ لکن چون حکم آمد، گناه زنده گشت و من مردم.
۱۰
و آن حکمی که برای حیات بود، همان مرا باعث موت گردید.
۱۱
زیرا گناه از حکم فرصت یافته، مرا فریب داد و به آن مرا کُشت.
۱۲
خلاصه شریعت مقدّس است و حکم مقدّس و عادل و نیکو.
۱۳
پس آیا نیکویی برای من موت گردید؟ حاشا! بلکه گناه، تا گناه بودنش ظاهر شود. بهوسیلهٔ نیکویی برای من باعث مرگ شد تا آنکه گناه بهسبب حکم بغایت خبیث شود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی