مکاشفه ۱۲:۱-۲

و علامتی عظیم در آسمان ظاهر شد،زنی که آفتاب را دربر دارد و ماه زیر پایهایش و بر سرش تاجی از دوازده ستاره است،

و آبستن بوده، از دردِ زه و عذاب زاییدن فریادبرمی‌آورد.