مزامیر ۹۲:۱-۸
۱
{مزمور و سرود برای روز سَبَّت} خداوند را حمد گفتن نیکو است و به نام تو تسبیح خواندن، ای حضرت اعلیٰ.
۲
بامدادان رحمت تو را اعلام نمودن و در هر شب امانت تو را.
۳
بر ذات ده اوتار و بر رباب و به نغمه هجایون و بربط.
۴
زیرا که ای خداوند مرا به کارهای خودت شادمان ساختهای. بهسبب اعمال دستهای تو ترنم خواهم نمود.
۵
ای خداوند اعمال تو چه عظیم است و فکرهای تو بینهایت عمیق.
۶
مرد وحشی این را نمیداند و جاهل در این تأمل نمیکند.
۷
وقتی که شریران مثل علف میرویند و جمیع بدکاران میشکفند، برای این است که تا به ابد هلاک گردند.
۸
لیکن تو ای خداوند بر اعلیٰ علیین هستی، تا ابدالآباد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی