TRV
مزامیر ۶:۲-۶
۲
ای خداوند، بر من کرم فرما زیرا که پژمردهام! ای خداوند، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است،
۳
و جان من بشدت پریشان است. پس تو ای خداوند، تا به کی؟
۴
ای خداوند، رجوع کن و جانم را خلاصی ده! به رحمت خویش مرا نجات بخش!
۵
زیرا که در موت ذکر تو نمیباشد! در هاویه کیست که تو را حمد گوید؟
۶
از نالهٔ خود واماندهام! تمامی شب تختخواب خود را غرق میکنم، و بستر خویش را به اشکها تر میسازم!
Settings