TRV
مزامیر ۵۰:۱۶-۲۱
۱۶
و امّا به شریر خدا میگوید، ترا چه کار است که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟
۱۷
چونکه تو از تأدیب نفرت داشتهای و کلام مرا پشتسر خود انداختهای.
۱۸
چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.
۱۹
دهان خود را به شرارت گشودهای و زبانت حیله را اختراع میکند.
۲۰
نشستهای تا به ضد برادر خود سخن رانی و دربارهٔٔ پسر مادر خویش غیبت گویی.
۲۱
این را کردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.
Settings