Skip to content
مزامیر ۴۲:۳-۴

مزامیر ۴۲:۳-۴

۳
اشکهایم روز و شب نان من می‌بود، چون تمامی روز مرا می‌گفتند، خدای تو کجاست؟
۴
چون این را به یاد می‌آورم، جان خود را بر خود می‌ریزم. چگونه با جماعت می‌رفتم و ایشان را به خانهٔ خدا پیشروی می‌کردم، به آواز ترنم و تسبیح در گروه عید کنندگان.
Settings

Reading style

Typeface

Font size 19px

Reading width 75 chars

Options