مزامیر ۳۸:۲-۸

زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو بر من فرود آمده است.

در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.

زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بار گران از طاقتم سنگینتر شده.

جراحات من متعفّن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.

به خود می‌پیچم و بی‌نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتمکنان تردد می‌کنم.

زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.

من بیحس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.