مزامیر ۳۸:۱-۱۷
۱
{مزمور داود برای تذکر} ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تأدیبم مفرما.
۲
زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو بر من فرود آمده است.
۳
در جسد من بهسبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم بهسبب خطای خودم سلامتی نی.
۴
زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بار گران از طاقتم سنگینتر شده.
۵
جراحات من متعفّن و مقروح شده است، بهسبب حماقت من.
۶
به خود میپیچم و بینهایت منحنی شدهام. تمامی روز ماتمکنان تردد میکنم.
۷
زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.
۸
من بیحس و بینهایت کوفته شدهام و از فغان دل خود نعره میزنم.
۹
ای خداوند تمامیِ آرزوی من در مد نظر تو است و نالههای من از تو مخفی نمیباشد.
۱۰
دل من میطپد و قوّتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.
۱۱
دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار میایستند و خویشان من دور ایستادهاند.
۱۲
آنانی که قصد جانم دارند دام میگسترند و بداندیشانم سخنان فتنهانگیز میگویند و تمام روز حیله را تفکر میکنند.
۱۳
و امّا من مثل کر نمیشنوم؛ و مانند گُنگم که دهان خود را باز نکند.
۱۴
و مثل کسی گردیدهام که نمیشنود و کسی که در زبانش حجتی نباشد.
۱۵
زیرا که ای خداوند انتظار تو را میکشم. تو ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.
۱۶
چونکه گفتهام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.
۱۷
زیرا که برای افتادن نصب شدهام و درد من همیشه پیش روی من است.
Settings