محاصره دشمنان و رنج

مزامیر ۲۲:۱۲-۲۱

۱۲

گاوان نرِ بسیار دور مرا گرفته‌اند؛ زورمندان باشان مرا احاطه کرده‌اند.

۱۳

دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درندهٔ غران.

۱۴

مثل آب ریخته شده‌ام و همهٔٔ استخوانهایم از هم گسیخته؛ دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.

۱۵

قوّت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده؛ و مرا به خاک موت نهاده‌ای.

۱۶

زیرا سگان دور مرا گرفته‌اند؛ جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفتهاند.

۱۷

همهٔٔ استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.

۱۸

رخت مرا در میان خود تقسیم کردند و بر لباس من قرعه انداختند.

۱۹

امّا تو ای خداوند، دور مباش! ای قوّت من، برای نصرت من شتاب کن.

۲۰

جان مرا از شمشیر خلاص کن و یگانهٔ مرا از دست سگان.

۲۱

مرا از دهان شیر خلاصی ده، ای که از میان شاخهای گاو وحشی مرا اجابت کرده‌ای.