Skip to content
مزامیر ۱۴۷:۱۵-۱۷

مزامیر ۱۴۷:۱۵-۱۷

۱۵
که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر می‌دود.
۱۶
که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
۱۷
که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options