صهیون خدا را برای امنیت و شریعت می‌ستاید

مزامیر ۱۴۷:۱۲-۲۰

۱۲

ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.

۱۳

زیرا که پشت بندهٔ‌ای دروازه‌هایت را مستحکم کرده و فرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.

۱۴

که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را از مغز گندم سیر می‌گرداند.

۱۵

که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر می‌دود.

۱۶

که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.

۱۷

که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟

۱۸

کلام خود را می‌فرستد و آنها را می‌گدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری می‌شود.

۱۹

کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.

۲۰

با هیچ امّتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هلّلویاه!