مزامیر ۱۱۹:۹۷-۱۰۵

۹۷

{م} شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم؛ تمامی روز تفکّر من است.

۹۸

اوامر تو مرا از دشمنانم حکیمتر ساخته است زیرا که همیشه نزد من می‌باشد.

۹۹

از جمیع معلمان خود فهیمترشدم زیرا که شهادات تو تفکّر من است.

۱۰۰

از مشایخ خردمندتر شدم زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم.

۱۰۱

پایهای خود را از هر راه بد نگاه داشتم تا آن که کلام تو را حفظ کنم.

۱۰۲

از داوریهای تو رو برنگردانیدم، زیرا که تو مرا تعلیم دادی.

۱۰۳

کلام تو به مذاق من چه شیرین است و به دهانم از عسل شیرینتر.

۱۰۴

از وصایای تو فطانت را تحصیل کردم. بنابراین هر راه دروغ را مکروه می‌دارم.

۱۰۵

{ن} کلام تو برای پایهای من چراغ، و برای راه‌های من نور است.