کاف: در میان جفا برای نجات می‌گدازم

مزامیر ۱۱۹:۸۱-۸۸

۸۱

{ک} جان من برای نجات تو کاهیده می‌شود. لیکن به کلام تو امیدوار هستم.

۸۲

چشمان منبرای کلام تو تار گردیده است و می‌گویم کی مرا تسلّی خواهی داد.

۸۳

زیرا که مثل مشک در دود گردیده‌ام. لیکن فرایض تو را فراموش نکرده‌ام.

۸۴

چند است روزهای بندهٔ تو؟ و کی بر جفا کنندگانم داوری خواهی نمود؟

۸۵

متکبّران برای من حفره‌ها زدند زیرا که موافق شریعت تو نیستند.

۸۶

تمامی اوامر تو امین است. بر من ناحق جفا کردند. پس مرا امداد فرما.

۸۷

نزدیک بود که مرا از زمین نابود سازند. امّا من وصایای تو را ترک نکردم.

۸۸

به حسب رحمت خود مرا زنده ساز تا شهادات دهان تو را نگاه دارم.