مزامیر ۱۱۹:۶۸-۹۲
۶۸
تو نیکو هستی و نیکویی می‌کنی. فرایض خود را به من بیاموز.
۶۹
متکبّران بر من دروغ بستند. و امّا من به تمامی دل وصایای تو را نگاه داشتم.
۷۰
دل ایشان مثل پیه فربه است. و امّا من در شریعت تو تلذّذ می‌یابم.
۷۱
مرا نیکو است که مصیبت را دیدم، تا فرایض تو را بیاموزم.
۷۲
شریعت دهان تو برای من بهتر است از هزاران طلا و نقره.
۷۳
{ی} دستهای تو مرا ساخته و آفریده است. مرا فهیم گردان تا اوامر تو را بیاموزم.
۷۴
ترسندگان تو چون مرا بینند شادمان گردند زیرا به کلام تو امیدوار هستم.
۷۵
ای خداوند دانسته‌ام که داوریهای تو عدل است، و بر حقّ مرا مصیبت داده‌ای.
۷۶
پس رحمت تو برای تسلّی من بشود، موافق کلام تو با بندهٔ خویش.
۷۷
رحمتهای تو به من برسد تا زنده شوم زیرا که شریعت تو تلذّذ من است.
۷۸
متکبّران خجل شوند زیرا به دروغ مرا اذیّت رسانیدند. و امّا من در وصایای تو تفکّر می‌کنم.
۷۹
ترسندگان تو به من رجوع کنند و آنانی که شهادات تو را می‌دانند.
۸۰
دل من در فرایض تو کامل شود، تا خجل نشوم.
۸۱
{ک} جان من برای نجات تو کاهیده می‌شود. لیکن به کلام تو امیدوار هستم.
۸۲
چشمان منبرای کلام تو تار گردیده است و می‌گویم کی مرا تسلّی خواهی داد.
۸۳
زیرا که مثل مشک در دود گردیده‌ام. لیکن فرایض تو را فراموش نکرده‌ام.
۸۴
چند است روزهای بندهٔ تو؟ و کی بر جفا کنندگانم داوری خواهی نمود؟
۸۵
متکبّران برای من حفره‌ها زدند زیرا که موافق شریعت تو نیستند.
۸۶
تمامی اوامر تو امین است. بر من ناحق جفا کردند. پس مرا امداد فرما.
۸۷
نزدیک بود که مرا از زمین نابود سازند. امّا من وصایای تو را ترک نکردم.
۸۸
به حسب رحمت خود مرا زنده ساز تا شهادات دهان تو را نگاه دارم.
۸۹
{ل} ای خداوند کلام تو تا ابدالآباد در آسمانها پایدار است.
۹۰
امانت تو نسلاً بعد نسل است. زمین را آفریده‌ای و پایدار می‌ماند.
۹۱
برای داوریهای تو تا امروز ایستاده‌اند زیرا که همه بندهٔ تو هستند.
۹۲
اگر شریعت تو تلذّذ من نمی‌بود، هرآینه در مذلّت خود هلاک می‌شدم.
Settings