عین: رهایی از ستمگران عدالت است

مزامیر ۱۱۹:۱۲۱-۱۲۸

۱۲۱

{ع} داد و عدالت را به جا آوردم. مرا به ظلمکنندگانم تسلیم منما.

۱۲۲

برای سعادت بندهٔ خود ضامن شو تا متکبّران بر من ظلم نکنند.

۱۲۳

چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو.

۱۲۴

با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.

۱۲۵

من بندهٔ تو هستم. مرا فهیم گردان تا شهادات تو را دانسته باشم.

۱۲۶

وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نموده‌اند.

۱۲۷

بنابراین، اوامر تو را دوست می‌دارم، زیادتر از طلا و زر خالص.

۱۲۸

بنابراین، همهٔٔ وصایای تو را در هر چیزْ راست می‌دانم، و هر راه دروغ را مکروه می‌دارم.