نفرین بر دشمن

۶

مردی شریر را بر او بگمار، و دشمن به دست راست او بایستد.

۷

هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آید و دعای او گناه بشود.

۸

ایّام عمرش کم شود و منصب او را دیگری ضبط نماید.

۹

فرزندان او یتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.

۱۰

و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه‌های خود قوّت را بجویند.

۱۱

طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.

۱۲

کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمانِ وی احدی رأفت ننماید.

۱۳

ذرّیت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.

۱۴

عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شود و گناه مادرش محو نگردد.

۱۵

و آنها در مدّ نظر خداوند دائماً بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببُرَد.

۱۶

زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاوَرْد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تا او را به قتل رساند.

۱۷

چون که لعنت را دوست می‌داشت، بدو رسیده و چون که برکت را نمی‌خواست، از او دور شده است.

۱۸

و لعنت را مثل ردای خود در بر گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.

۱۹

پس مثل جامهای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهد بود.

۲۰

این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.