نمونه نخست: سرگردانان در بیابان

مزامیر ۱۰۷:۴-۹

در صحرا آواره شدند و دربادیهای بیطریق و شهری برای سکونت نیافتند.

گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.

آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید،

و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.

پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکّر نمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی‌آدم.

زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت،