سازش و گناه در کنعان

۳۴

و آن قومها را هلاک نکردند، که دربارهٔ ایشان خداوند امر فرموده بود.

۳۵

بلکه خویشتن را با امّت‌ها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.

۳۶

و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.

۳۷

و پسران و دختران خویش را برای دیوها قربانی گذرانیدند،

۳۸

و خون بی‌گناه را ریختند، یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوّث گردید.

۳۹

و از کارهای خود نجس شدند و در افعال خویش زناکار گردیدند.

۴۰

له'ذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.

۴۱

و ایشان را به دست امّت‌ها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.

۴۲

و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.

۴۳

بارهای بسیار ایشان را خلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.

۴۴

با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.

۴۵

و به خاطر ایشان، عهد خود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.

۴۶

و ایشان را حرمت داد، در نظر جمیع اسیرکنندگان ایشان.