نذر ستایش جاودانی

مزامیر ۱۰۴:۳۱-۳۵

۳۱

جلال خداوند تا ابدالآباد است. خداوند از اعمال خود راضی خواهد بود.

۳۲

که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوه‌ها را لمس می‌کند، پس آتشفشان می‌شوند.

۳۳

خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.

۳۴

تفکّر من او را لذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.

۳۵

گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هلّلویاه!