مزامیر ۱۰۴:۲۷-۳۰

۲۷

جمیع اینها از تو انتظار می‌کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.

۲۸

آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیر می‌شوند.

۲۹

روی خود را می‌پوشانی، پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس میمیرند و به خاک خود برمی‌گردند.

۳۰

چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.