نحمیا ۴:۱۰-۱۷
۱۰
و یهودیان گفتند كه «قوّت حمّالان تلف شده است و هوار بسیار است كه نمی‌توانیم حصار را بنا نماییم.»
۱۱
و دشمنان ما می‌گفتند: «آگاه نخواهند شد و نخواهند فهمید، تا ما در میان ایشان داخل شده، ایشان را بكشیم و كار را تمام نماییم.»
۱۲
و واقع شد كه یهودیانی كه نزد ایشان ساكن بودند آمده، ده مرتبه به ما گفتند: «چون شما برگردید، ایشان از هر طرف بر ما (حمله خواهند آورد).»
۱۳
پس قوم را در جایهای پست، در عقب حصار و بر مكانهای خالی تعیین نمودم و ایشان را برحسب قبایل ایشان، با شمشیرها و نیزه‌ها و كمانهای ایشان قرار دادم.
۱۴
پس نظر كرده،برخاستم و به بزرگان و سروران و بقیه قوم گفتم: «از ایشان مترسید، بلكه خداوند عظیم و مَهیب را بیاد آورید و به جهت برادران و پسران و دختران و زنان و خانه‌های خود جنگ نمایید.»
۱۵
و چون دشمنان ما شنیدند كه ما آگاه شده‌ایم و خدا مشورت ایشان را باطل كرده است، آنگاه جمیع ما هر كس به كار خود به حصار برگشتیم.
۱۶
و از آن روز به بعد، نصف بندگان من به كار مشغول می‌بودند و نصف دیگر ایشان، نیزه‌ها و سپرها و كمانها و زره‌ها را می‌گرفتند و سروران در عقب تمام خاندان یهودا می‌بودند.
۱۷
و آنانی كه حصار را بنا می‌كردند و آنانی كه بار می‌بردند و عمله‌ها، هر كدام به یك دست كار می‌كردند و به دست دیگر اسلحه می‌گرفتند.
Settings